Leden
De kampen
Aeroclub Nistelrode organiseert regelmatig een zweefvliegkamp.
Beginnende en gevorderd vliegers kunnen daar veelal volop vliegen. Ook
het "slepen" kan daar onderhouden of geleerd worden. Als illustratie een
verslag over het laatste kamp.
Dit jaar was het alweer de derde keer dat we naar Hodkovice gingen.
Inmiddels kon dus iedereen het veld al probleemloos vinden, en de
omgeving was ook al bekend. Kortom: het was opbouwen, instappen en
vliegen.
De eerste week kon het bijna niet beter met het weer: het was overdag
zonnig en de temperatuur liep flink op, en ’s avonds koelde het weer
flink af. Het is dan ook flink thermisch geweest, en er zijn veel
overland-kilometers gemaakt. Pirna, Dresden en het Reuzengebergte waren
plaatsen die regelmatig werden aangedaan door de overlandvliegers
(sommige plaatsen werden wat langduriger bezocht dan andere).
Overigens werden die kilometers niet alleen door de zweefvliegers
gemaakt, want de wandelaars konden er ook wat van. Om de paar dagen
organiseerde Marion een mooie wandeltocht door de omgeving, vaak met
spectaculaire uitzichten en koele schaduw. Een welkome afwisseling voor
het vele vliegen voor sommigen. Hoogtepunt van het wandelen was ook dit
jaar weer de tocht naar de Jested, de zendtoren die maar liefst 12 km
hemelsbreed bij het veld vandaag ligt.
Het duurde niet lang voordat de eerste barbecue, die inmiddels een
traditie geworden is op het kamp, zich aandiende. Het was erg gezellig
en er werd met volle teugen genoten van het lekkere eten. Ter afsluiting
van de barbecue was er dit jaar weer eens een heus kampvuur! De
voorgaande jaren was dit niet mogelijk vanwege de droogte, maar omdat
het dit jaar voor onze komst nat was geweest in Tsjechië kon het nu wel.
Enthousiast werd alles wat brandbaar is bij elkaar gesprokkeld en op het
vuur gegooid.
De tweede week begon het weer wat minder te worden, het waaide soms erg
hard en ook regen bleef ons niet gespaard. Gelukkig waren er genoeg
andere dingen te doen: de één las een boek, de ander pleegde wat klein
onderhoud aan zijn kist en weer anderen gingen activiteiten buiten het
veld ondernemen. Helaas ging het laatste niet altijd probleemloos: het
vliegtuigmuseum in Praag bleek op maandag gesloten te zijn, en Roel kwam
na het rodelen terug met een gekneusde rib.
Al snel werd de tweede barbecue georganiseerd; opnieuw een succes, maar
in stilte toch ook eigenlijk een aankondiging van het einde van het
kamp. De weken waren snel voorbij gegaan (gevlogen), en iedereen had het
weer erg naar zijn zin gehad.
De dag na de barbecue was het tijd om af te breken, en de meesten
begonnen langzaam in te pakken. De volgende dag zijn de meesten
vertrokken, en alhoewel niet alle terugreizen zonder problemen zijn
verlopen, is iedereen weer veilig thuis gekomen
